Shell en andere olie- en chemiebedrijven breidden in de late jaren vijftig en zestig hun raffinaderijen en petrochemische installaties sterk uit.
De groei van de petrochemie en de havens (Europoort, Botlek en Pernis) zorgde voor een grote vraag naar betaalbare woningen voor arbeiders en hun gezinnen. Daarom bouwde men in die tijd vooral snel en praktisch, dicht bij de werkplekken – ook in Pernis.
Er werd veel gebruikgemaakt van prefab-elementen en eenvoudige rijwoningen, wat resulteerde in sobere, functionele woonblokken met overzichtelijke stratenpatronen.
De invloed van de tuinstadgedachte is duidelijk herkenbaar in deze uitbreidingen: een scheiding van verkeer, groen en wonen, met veel aandacht voor licht en ventilatie.
