“Van wie ben jij er één?”
Wanneer je net in Pernis woont en ergens anders vandaan komt, weet je soms niet goed wat je met deze vraag moet. Wat bedoelt de vragensteller eigenlijk? Kan ik ook een verkeerd antwoord geven? Help!
Gelukkig komt mijn partner wel uit Pernis; zij heeft me haarfijn uitgelegd hoe dit soort dingen werken in het dorp. Het beste antwoord is inmiddels: ik ben wel van iemand, maar niet van het dorp; mijn partner is de jongste dochter van de kolenboer. De standaardreactie is dan meestal: “Ooh, dan weten we wie je bent!”
De vervolgvraag over waar je precies woont, was ook even wennen: woon jij op de stoep? Nee joh, ik woon op de Pastoriedijk!
Weet ik veel. Voordat ik in Pernis kwam wonen, heb ik mijn hele leven in een flat gewoond, met alleen maar trapportalen. Maar goed, ook die horde heb ik inmiddels genomen.
Voor de goede orde: ik ben Niek Damen en woon sinds 1987 in het mooie Pernis. Daarvoor speelde ik al een aantal jaren in het eerste elftal van v.v. Excelsior Pernis (nu v.v. Pernis).
In het najaar van 2024 kreeg ik de vraag of ik iets wilde betekenen voor de Oudheidkamer. Dat iets bleek de voorzittersfunctie te zijn. Vanwege grote (zakelijke) drukte heb ik dat destijds laten rusten, maar inmiddels heb ik hier positief op gereageerd.
Het is niet vreemd dat de vraag om voorzitter te worden mij wel aansprak. Meer dan 40 jaar geleden heb ik geschiedenis gestudeerd (en daarna niets gedaan met die studie), maar het is wel altijd een hobby gebleven. De link met de Oudheidkamer is dan ook snel gelegd.
Wat een voorrecht en genoegen is het om tussen de huidige (en soms ook nieuwe) bestuursleden en vrijwilligers te mogen rondlopen. Wat een kennis en liefde bespeur ik voor alles wat met de Oudheidkamer en Pernis te maken heeft! Er is zoveel te zien en te leren. Er is in al die jaren dat de Oudheidkamer bestaat zo veel moois neergezet.
Dat betekent niet dat er niets is te doen. De komende jaren staan we voor een paar uitdagingen die de Oudheidkamer nog meer toekomstbestendig moeten maken. Ik hoop dat ik daar iets aan kan bijdragen.
Kortom: het is een groot privilege om mee te mogen doen.
En ik nodig iedereen van harte uit om zelf ook eens te komen kijken in de Oudheidkamer, meeluisteren en meepraten over Pernis en de historie van het dorp.
Want wie het verleden vergeet, verliest de toekomst.
Niek Damen